Op 8 september 2021 bezocht AC Eindhoven hanzestad Gorinchem.
Na  een wat moeizame start in Gorinchem, verkeerde parkeerplaats, panne aan Jetty haar auto, en moeite om de kaartjes voor de boot te boeken, gearriveerd in De Hoofdwacht.
Met een warm welkom door Anneloes, hebben we van  koffie, water en een plank met twaalfuurtje genoten.

Om 12.45 uur zijn we, helaas zonder Jetty (die wachtte op de ANWB) met een gids door Gorinchem gewandeld.

Eerst vertelde hij over de geschiedenis van Gorinchem, liet hij aan de Grote markt  het Gorinchems museum met de het wapen van Gorinchem en de spreuk: Fortes creatur Fortibus, (sterke brengen sterkere voort) zien. Daarna wees hij verschillende  gevels  met verschillende stijlen en gevelstenen aan en vertelde hierover. In het midden staat De Wilhelminafontein, die bestaat uit een zinken zuil waarop een vrouw met palmtak en lauwerkrans staat. De zuil staat in een bekken dat gedragen wordt door twee reigers en dolfijnen. Op de hoeken van het bekken zijn vier maskers als waterspuwers aangebracht. Het voetstuk van het bekken is op een kunst-granieten voetstuk geplaatst, waarin is gegraveerd: “Koningin Wilhelmina 31 Augustus 1898”. Het geheel staat in een bassin dat geplaatst is op een sokkel van hardstenen treden. In de hoeken van het bassin zijn vier water spuwende kikkers. Geplaatst bij de inhuldiging van Wilhelmina.

Links naast de cafés is een smal poortje waardoor Hugo de Groot tijdens zijn vlucht uit slot Loevestein in de boekenkist, in een huis kwam waar hij tot de volgende dag in een kast verborgen heeft gezeten. Daarna is hij verkleed als metselaar naar Parijs gevlucht waar hij gezant van Zweden werd.

Op de Groenmarkt een verhaal over de bejaardenhuizen van vroege, waarin dames en heren gescheiden werden. Aan de Groen  Markt was zo’n huis voor alleen dames, wat later gedeeltelijk erg modern verbouwd is en regelmatig te zien in woonprogramma’s. De Grote Kerk op de Groenmarkt bestaat uit 2 delen waarvan de Johannestoren uit 1263 stamt en de kerk uit 1851. De toren bevat 2 omlopen en is te bezichtigen op zaterdagen en op afspraak. Het is een protestantse kerk en heeft een Batz-Witte orgel en is van binnen wit gepleisterd.

Op naar een pandje in de Driekoningenstraat  waar een vlinder, De Gulden Capel, als gevelsteen op staat en een muurschildering met een Gouden blik, waarin Goricumsche  Zoute Bollen worden verkocht. Een borrelsnack werd vroeger in dit pand werd gebakken, nu staat de bakkerij in Oosterhout.

Of we Jan van der Heiden kende een soort Leonardo Da Vinci van Nederland? Hij schilderde en deed uitvindingen, waaronder de brandweerspuit en de straatlantaarn. In Amsterdam ligt een blusboor met zijn naam, de zoveelste.

Op naar In Bethlehem, het pand stamt uit 1566 en was oorspronkelijk een patriciërs woning De gevel is gemaakt in Renaissancestijl. De gevel bevat verschillende beeldhouwwerken. Een ervan toont een kersttafereel met de tekst ‘Dit is in Bethlehem’ en stamt wrs. uit een oud Minderbroederklooster dat is afgebroken. Boven de voordeur staat in hout nog de oude adressering.

Op de kruising van de Langen- en de Kortendijk liet de gids ons zien hoe vroeger het wassende water van de Linge en de Merwede werd tegen gehouden. Met palen en  houten schotten en daartussen mest en zand.

Via de brug over de Linge, met een verhaal over het voortbestaan van de haven van Gorinchem en de rol van Van Rappard daarin (De haven heeft relatief veel overwinteraars op boten) r liepen we naar de Nieuwesteeg of wel Azijnsteeg, die zo genoemd werd omdat het er naar azijn stonk van het fabriekje dat er stond. Op de grond van de steeg was een memory brick te zien met daarin een plaat van een marifoon. Een onbekende kunstenaar heeft zo 40 stenen in Gorinchem geplaatst, memorabele of rare dingen in epoxyhars gegoten, o.a. een briefje van 10 gulden, scrabbelblokjes, tandenborstel enz. Bijna aan het einde van de steeg stonden 2 piepkleine huisjes en een halve bovenverdieping die arbeiders gebouwd hadden uit onvrede met hun huisvesting. In eentje heeft zelfs een gezin met 12 kinderen gewoond.

Volgende stop was het huis waarin de joodse Esther Vriesland heeft gewoond, die een dagboek heeft nagelaten net als Anne Frank, waarover een musical is gemaakt om het verhaal over de oorlog voort te vertellen. Naast het huis liggen struikelstenen ,koperen plaatjes van messing van 10 x10 cm.  Gunter Demnig brengt deze gedenktekens aan in het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi”s verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn. Deze Stolpersteine herinneren aan Joden, Sinti en Roma, politieke gevangenen, dienstweigeraars, homoseksuelen, Jehova’s getuigen en gehandicapten.

Via een deel van de vestingwal komen we bij een stadspoort die werd gebruikt voor de verdediging van de stad en die ook een waterkering bevat zoals we eerder op de dijk gezien hebben om het water uit de Merwede te keren. Via de vestingwal en de sluis lopen we naar Buiten de Waterpoort, deze heeft ook een waterkeringssysteem en een hydraulisch schuif.

Terwijl we wachten op de veerboot verteld de gids het verhaal over de 2 lavastenen beelden uit Korea die voor de poort staan  Deze dol hareubangs zijn zogenaamde jangseung, goden die het dorp beschermen tegen demonen en brengers van vruchtbaarheid ( als een vrouw over hun beider neus wrijft is ze binnen 3 maanden zwanger, Anneloes probeert dit). Het is een cadeau van Korea aan Gorinchem.

De VOC-boekhouder Hendrik Hamel leed onderweg naar Japan schipbreuk voor een onbekende kust die van het eiland Jeju, ten zuiden van Korea. Van de 64 opvarenden overleefden 36 de schipbreuk, zij werden gevangen genomen. Na een aantal jaren ontsnapte hij  naar Japan en vertelde Europa over Korea, de Koreanen zijn hem daar nog dankbaar voor.

Met de veerboot hadden we mazzel, na stevige onderhandeling van Anneloes en Corry met de kapitein bracht ons door naar Slot Loevestein, wel jammer dat we Woudrichem daardoor mistte, maar wel een heerlijk zonovergoten boottochtje. Volgens een bewoner die mee ging op de boot was het voetveer naar het Slot veel te klein voor ons allemaal en zouden we zinken.

Slot Loevestein bekeken en de boekenkist gezien. Het slot was  de eerste 14 jaar een woning van ridder van Horne die gevangen werd genomen. Daarna in bezit van de Graaf van Holland, die het als verdedigingswerk en staatsgevangenis gebruikte. Landverraders werd hier opgesloten samen met huishouden, die geen onderdak meer hadden, omdat hun bezittingen werden geconfisqueerd. De mensen van het huishouden mochten naar buiten om boodschappen te doen en te koken. Een huishouden zat samen in een cel.

Om 16.15 werden een glaasje gedronken bij het kasteel, daarna met de boottaxi weer terug naar Gorinchem en met de auto naar Zaltbommel voor een diner bij de Verdraagzaamheid.

We zaten buiten met een mooi uitzicht over de  Waal en de Waalkade. Jetty haar auto was gerepareerd en ze was er ook  bij.

Eerst een speech van Anneloes, geproost met Prosecco op het nieuwe Agorajaar met Anneloes als voorzitter Corry als vicevoorzitter, Ingrid B. als schatbewaarder en José als secretaris, met als kreet Un abbraccio  e saluti, (een omhelzing en proost). Er lag een zakje met Ginkgo bilobablad er op  naast ons bord met erin een armbandje met Ginkgo bilobablad. José deelde het programma 2021-2022 met adreslijst. Anneloes legt uit dat de commissies en de avonden zijn ingedeeld, maar dat er onderling gewisseld kan worden.

De armbandjes zijn door Agora Groningen gemaakt van oude kralen en worden verkocht om het ACI te sponseren.

Daarna lekker gegeten, voorgerechten waren, tom khai soep, carpaccio en sticky chicken, waarvan carpaccio in de meerderheid was. Het hoofdgerecht was de keuze uit  Doradefilet, Eendenborst of een Linzen bloemkoolcurry. Hier was de Doradefilet in de meerderheid. Helaas was de eendenborst van Marianne te taai en kreeg ze een andere. De Chardonay was te wrang, dus dronken de meeste Sauvingnon.

Corry memoreerde dat bij de inventarisatie om naar het ACI in Den Haag te komen 80% had aangegeven dat ze zouden komen, maar dat er nog maar weinig aanmeldingen waren. Ze is hierover teleurgesteld. Als laatste een kopje koffie/thee  toe en daarna op weg naar huis.

Einde van een heerlijk, volle, zonovergoten, geslaagde dag.
Jose Baken, secretaris AC Eindhoven

 

 

 

Menu